سنت های اصیل ایرانی
جشن امردادگان یکی از جشن های باستانی ایرانیان است که در هفتمین روز از ماه امرداد برگزار میشد و هدفش بزرگداشت فرشته نگهدار جهان، نگهبان گیاهان و باروری آنها بود. امرداد در زبان اوستایی به معنی زنده و زندگیبخش است و با مرگ و نیستی در تضاد است. امروزه کلمه امرداد را به مرداد تغییر دادند که این کلمه معنی مرگ و نیستی میدهد و جایگزین درستی نیست. در واقع اضافه کردن حرف «الف» به اول مرداد به دلیل معنی کلمه بود که به «زندگی» تغییر کند.
برچسب:
نویسنده: ستایش کوهی
در دهمین روز از ماه آبان جشنی به نام جشن آبانگان برای بزرگداشت بانوی آب «آناهید» برگزار میشد. در آن روزگاران مردم بعد از آتش به آب اهمیت بالایی میدادند و به همین دلیل جشن های باستانی بزرگی برای این عنصر ارزشمند تدارک میدیدند. پوشیدن لباس سفید و رفتن به کنار رودها، خوردن خوراکی و نوشیدنیها، جشن و پایکوبی، دعا و خواندن سرود از آداب جشن های ایران باستان و جشن آبانگان به شمار میرود.
برچسب:
نویسنده: ستایش کوهی
در نهمین روز از ماه آذر جشن آذرگان که از جشن های آتش در ایران باستان به شمار میرفت، برگزار میشود. آتش یکی از با ارزشترین عناصر طبیعی برای ایرانیان باستان محسوب میشد و الهه آن منبع گرمابخشی و زندگی آفرین بود. از آداب مهم جشن آذرگان روشن کردن آتش در آتشگاه است که ایرانیان باستان بر روی بام خانههایشان این آتش را روشن میکردند و مراسم جشن و پایکوبی برپا میشد. این جشن امروزه توسط زرتشتیان در شهرهایی مثل یزد، شیراز ، کرمان و تهران در تاریخ نهم آذر ماه اجرا
برچسب:
نویسنده: ستایش کوهی
در اولین روز از ماه دی یکی از جشن های ایران باستان در دی ماه به نام جشن دیگان یا «خرم روز» برگزار میشد. در آن زمان دی را به اسم «خور ماه» و روز اول آن را «خوره روز» مینامیدند که امروزه به خرم روز شناخته شده است. زرتشتیان معتقد بودند روز اول دی ماه تولد خورشید است و در یک بازه زمانی آن را آغاز سال جدید میدانستند و جشنی به نام جشن «دی دادار» برگزار میکردند. از آداب این جشن های باستانی ایرانیان میتوان به پوشیدن لباس ساده که نشان از برابری پادشاهان و مردم
برچسب:
نویسنده: ستایش کوهی
در دومین روز از ماه بهمن «جشن بهمنگان» که عدهای آن را «بهمنجه» مینامند، در بزرگداشت اهورامزدا «وهومن» که نیکاندیشه و خردمند بود، برگزار میشد. در دین زرتشت وهومن نگهدار چهارپایان و حیوانات و محافظت کننده از آنهاست. جشن بهمنگان یکی از جشن های ایران باستان در زمستان است که از کشتن حیوانات پرهیز میکنند و گوشت آنها را نمیخورند. حتی برخی از زرتشتیان تا آخر بهمن ماه خوردن گوشت حیوانات را حرام میدانند.
برچسب:
نویسنده: ستایش کوهی
در پنجمین روز از ماه اسفند «جشن سپندارمذگان» یا اسفندگان در بزرگداشت الهه نگهبان بانوان نیک اندیشه و پارسا برگزار میشد که خیلیها در زبان فارسی از آن با عنوان «مردگیران» یاد میکنند. در واقع در این روز مردان برای گرامیداشت بانوان خود هدیه آماده میکردند. دلیل این کار هم این بود که معنی اسفند یا سپندارمذ فروتنی و پاکی است و در این روز فروتنی و تواضع اهورامزدا را گرامی داشته و زن را نشانهای از این صفات اهورامزدا دانستهاند.
برچسب:
نویسنده: ستایش کوهی
یکی از قدیمی ترین جشن های ایران باستان به شمار میرود که اهمیت بالایی داشته و شروع سال جدید شمسی محسوب میشد. در گذشته نوروز را به دو بخش نوروز کوچک (روز اول فروردین) و نوروز بزرگ (روز ششم فروردین) تقسیم میکردند. ایرانیان باستان معتقد بودند نوروز سرنوشت یک سالشان را تعیین کرده و روح امواتشان در این روز به خانه برمیگردند. آنها پنج روز اول فروردین را برای آغاز سال نو به صورت همگانی جشن میگرفتند و به شادی و پایکوبی میپرداختند و روز ششم فروردین را زمان
برچسب:
نویسنده: ستایش کوهی
یکی دیگر از جشن های ایران باستان جشن نوسره است که در سی و پنجمین روز از زمستان و درست پنج روز قبل از جشن سده برگزار میشد و هدف از برگزاری آن آمادگی برای جشن سده بود. ایرانیان باستان در این جشن آتشی بزرگ بر پا میکردند تا نور و گرما جایگزین تاریکی و سرما شود، خواندن دعا و نیایش و سخنرانی بزرگان دینی در جهت آماده سازی مردم برای جشن سده از آداب جشن نوسره بود. ایرانیان در گذشته از هر بهانهای استفاده میکردند تا جشن و پایکوبی به راه بیندازند و برای این جشن
برچسب:
نویسنده: ستایش کوهی